غم هایی که چشم ها را خیس نمی کنند

                                        به استخوان رسیده اند...

گفت: باید با هم حرف بزنیم
گفتم: من عاشق باید و باهم و حرفم

اين‌كه اتفاق افتاد
يعني شما
ديگر نمي‌خواهي در چای من
ليمو بچكاني؟

یک فنجان چای
                 با تو خاطره شد
      هزار فنجان بی تو
                               چای

گفتی دوستت دارم
و من به خیابان رفتم !
فضای اتاق برای پرواز کافی نبود...

                                                                       گروس عبدالملکیان

Open your heart
I'm coming home

دلتنگی من تمام نمی‌شود
همين که فکر کنم
من و تو
دو نفريم
دلتنگ‌تر می‌شوم برای تو

هرگز کاری شگفت‌تر
از کشف تو نداشته‌ام
هرگز چيزی مرا اين‌گونه
شاد نکرده بود
که در تلألو لبخند تو
ماه شدم.

به عاقبت به من آیی که منتهات منم...

ماندن یا نماندن
سوال این نیست

آی که چشم های تو می گویند: بمان!
می مانم
حتا اگر جهان را
بر شانه های خسته ی من
آوار کرده باشی

یک شب هوای گریه
یک شب هوای فریاد
             امشب دلم هوای تو کرده است

بگو
تولدت مبارک
من امروز
به دنیا آمدم

مثل کشیدن کبریت
در باد
دیدنت...
دشوار است
من که به معجزه ی عشق ایمان دارم
می کشم
آخرین دانه ی کبریتم را
در باد
هر چه بادا باد

جدایی برایمان چه مفهومی دارد
اگر این دلخوشی های لعنتی نبود؟
فاجعه ها از دست ما خسته اند.
شهرت آیا از پا در خواهد آمد؟
ساعت آیا 13 بار خواهد نواخت؟
با این که فراموشی ،فرامو... فرا...
ما را از پا در خواهد... در خواهد...

                                                             آنا آخماتوا

باران
      بوی تو را
                  می بارد...